Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 36
Yajña-bhāga-vyavasthā and the Pravṛtti–Nivṛtti Framework (यज्ञभागव्यवस्था तथा प्रवृत्तिनिवृत्तिधर्मविवेचनम्)
शिष्या ऊचु. महता तेजसा युक्ता यशसा चापि वर्धिता: । एकं त्विदानीमिच्छामो गुरुणाग्रहं कृतम्
śiṣyā ūcuḥ | mahatā tejasā yuktā yaśasā cāpi vardhitāḥ | ekaṃ tv idānīm icchāmo guruṇāgrahaṃ kṛtam |
တပည့်တို့က ပြောကြသည်။ “ဂုရုဒေဝ၊ သင်၏ကရုဏာပြည့်ဝသော လမ်းညွှန်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဓမ္မတေဇ အလွန်တောက်ပလာကြပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဂုဏ်သတင်းလည်း အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့တိုးပွားလာပါပြီ။ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ထံမှ အကျိုးပြုအနုဂ्रहတစ်ခါ ထပ်မံလိုလားပါသည်—ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ထပ်မံကရုဏာပြုပါ။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical posture of discipleship: acknowledging that one’s excellence (tejas) and reputation (yaśas) arise through the guru’s guidance, and approaching the teacher with humility to seek further instruction or blessing.
A group of disciples address their teacher, stating that they have gained brilliance and fame through his favor, and they now ask him to grant one more act of benevolence—implying a further teaching, initiation, or guidance they seek.