Shloka 25
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
अनेन क्रमयोगेन बहुजातिषु कर्मणाम् । हित्वा शुभाशुभं॑ कर्म मोक्षो नामेह लभ्यते
anena kramayogena bahujātiṣu karmaṇām | hitvā śubhāśubhaṃ karma mokṣo nāmeha labhyate ||
ဇနက မင်းက ဆိုသည်– «ဤကဲ့သို့ စည်းကမ်းတကျ အဆင့်ဆင့် လေ့ကျင့်သည့် လမ်းကြောင်းဖြင့်—ဘဝများစွာအတွင်း အမျိုးမျိုးသော ကမ္မများကို ဆောင်ရွက်ရင်း—‘ကောင်း’ နှင့် ‘ဆိုး’ ဟူသော ကမ္မနှစ်မျိုးလုံးအပေါ် အလွန်အကျွံ တွယ်ကပ်မှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် ဤနေရာတွင် မောက္ခဟု ခေါ်သော အရာကို ရရှိနိုင်သည်»။
जनक उवाच
Educational Q&A
Liberation is attained through a gradual discipline (krama-yoga) in which one continues to act, yet relinquishes clinging to the moral/ritual polarity of ‘good’ and ‘bad’ actions—i.e., abandoning possessiveness and self-centered attachment to results and identity built on merit or sin.
King Janaka is speaking in a didactic setting within the Śānti Parva, presenting a philosophical instruction: over many lives of practice and duty, one matures into detachment, and through that renunciation of attachment to action’s dualities, one reaches mokṣa.