Shloka 2
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
मोक्षधर्मेषु कुशलो भगवान प्रब्रवीतु मे । यथा मे मनस: शान्ति: परमा सम्भवेत् प्रभो
mokṣadharmeṣu kuśalo bhagavān prabravītu me | yathā me manasaḥ śāntiḥ paramā sambhavet prabho ||
“အရှင်ဘုရား၊ မောက္ခဓမ္မများ၌ ကျွမ်းကျင်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားက ကျွန်ုပ်ကို သင်ကြားပေးတော်မူပါ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ငြိမ်းချမ်းမှု ပေါ်ထွန်းလာပါစေ၊ အရှင်” ဟု ဘီရှ္မက ဆိုသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames mokṣa-dharma as a practical discipline: liberation-oriented teaching is sought not as theory but to generate ‘paramā śānti’—the highest inner peace. It emphasizes humility before a qualified spiritual authority and the ethical aim of calming and purifying the mind.
In the Mokṣa-dharma section of Śānti Parva, Bhīṣma addresses a revered ‘Bhagavān’ and requests instruction in liberation-teachings, explicitly stating his goal: the arising of supreme mental peace.