Shloka 7
Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः । यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया
bhāvitvāc caiva bhāvasya ghṛtācyā vapuṣā hṛtaḥ | yatnān niyacchatas tasya muner agnicikīrṣayā
ဘီရှ္မက ပြောသည်– သူ၏အတွင်းစိတ်ဆုံးဖြတ်ချက်က အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ ဂ္ဃရ္တാചī၏ အလှအပကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ဆွဲဆောင်ခံရသည်။ မုနိသည် အလွန်ကြိုးစားကာ ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နေစဉ်ပင် မီးယဇ် (အဂ္နိကိရိယာ) ပြုလိုသော ရည်ရွယ်ချက်သည် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွား၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a disciplined person can be shaken when the mind’s intention meets powerful sense-objects; therefore dharma requires vigilant self-restraint and careful guarding of the mind, especially when undertaking sacred vows or rites.
Bhīṣma describes a sage who, while intending to perform a fire-related rite, becomes captivated by the apsaras Ghṛtācī’s beauty; despite his efforts to control himself, his composure and purpose are disrupted.