Shloka 153
Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
हाहा हूृह्श्न गन्धर्वो तुष्ठवुः शुकसम्भवम् | गन्धर्व गाने और अप्सराएँ नृत्य करने लगीं। देवताओंकी दुंदुभियाँ बड़े जोर-जोरसे बज उठीं। विश्वावसु
hāhā hūhūś ca gandharvāḥ tuṣṭuvuḥ śukasambhavam | gandharvagāne apsarasaś ca nṛtyituṃ pravavṛtuḥ | devānāṃ dundubhayo mahāsvanena nināduḥ | viśvāvasuḥ tumburuḥ nāradaḥ hāhā hūhūś ca śukadevasya janma-mahotsave stutim agāyan |
ဘီရှ္မက ပြောသည်– “ဂန္ဓဗ္ဗများ—ဟာဟာနှင့် ဟူဟူတို့အပါအဝင်—သည် သုက၏ မွေးဖွားခြင်းကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗသီချင်းများ မြင့်တက်လာသည့်အခါ အပ္စရာများက ကပြကြပြီး၊ နတ်တို့၏ ဒုန္ဒုဘိစည်များလည်း အလွန်ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းလေ၏။ ဝိශ්ဝာဝಸು၊ တုမ္ဘုရု၊ နာရဒ၊ ဟာဟာ၊ ဟူဟူ စသော ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် သုကဒေဝ၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို မင်္ဂလာသီချင်းဖြင့် အပျော်အပါး ဂုဏ်ပြုကြ၏။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the auspiciousness of a great sage’s advent: when a being destined for spiritual realization is born, the cosmos responds with harmony—music, dance, and divine acclaim—signaling that renunciation and wisdom are themselves celebrated as a form of dharma.
Bhishma describes a celestial celebration at Śukadeva’s birth: Gandharvas (including Hāhā and Hūhū) sing praises, Apsarases dance, the gods’ drums resound, and renowned celestial musicians like Viśvāvasu, Tumburu, and Nārada offer congratulatory hymns.