Shloka 113
Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
बभौ तदा भावितात्मा विधूम इव पावक: । कुरुनन्दन! अपने पिताके समान ही परम उत्तम रूप और कान्ति धारण किये पवित्रात्मा शुकदेव धूमरहित अग्निके समान देदीप्यमान हो रहे थे
babhau tadā bhāvitātmā vidhūma iva pāvakaḥ | kurunandana! apne pitāke samāna hī param-uttama rūpa aur kānti dhāraṇ kiye pavitrātmā śukadeva dhūmarahita agni ke samāna dīdyamāna ho rahe the |
ဘိဿမက ပြောသည်– «ထိုအခါ စိတ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ရှင်ရသီသည် မီးခိုးမရှိသော မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ하였다။ ကုရုတို့၏ ဂုဏ်ယူရာသား၊ သန့်ရှင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ရှိသည့် သုကဒေဝသည် မိမိအဖကဲ့သို့ အလွန်မြင့်မြတ်သော ရုပ်ရည်နှင့် ကန္တိကို ဆောင်ထား၍ မီးခိုးမရှိသော မီးလျှံကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပနေ하였다»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Inner cultivation and purity make a person’s presence luminous: like fire without smoke, a disciplined and purified self shines without the obscurations of passion, ego, or impurity.
Bhīṣma describes Śukadeva’s appearance: he is portrayed as exceptionally radiant and pure, resembling a smokeless flame, and possessing splendor comparable to that of his father (implicitly Vyāsa).