अध्याय ३२३ — श्वेतद्वीपगमनम्, यज्ञभाग-विवादः, एकान्तिभक्त्या नारायणदर्शन-नियमः (Śvetadvīpa Journey; Dispute over Sacrificial Share; Rule of Nārāyaṇa-vision through Single-minded Devotion)
पितामह! आप मुझे शुकदेवजीका माहात्म्य, आत्मयोग और विज्ञान यथार्थ रीतिसे क्रमश: बताइये ।।
Bhīṣma uvāca: Na hāyanaiḥ na palitaiḥ na vittaiḥ na ca bandhubhiḥ | Ṛṣayaḥ cakrire dharmaṃ yo ’nūcānaḥ sa no mahān ||
ဘီရှ္မက ဆို၏— «လူတစ်ယောက်သည် အသက်ကြီးခြင်း၊ ဆံပင်ဖြူခြင်း၊ ငွေကြေးချမ်းသာခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးမိတ်ဖက်အင်အားကြီးခြင်းတို့ကြောင့်သာ “ကြီးမြတ်” သွားသည်မဟုတ်။ ရှိသီတို့က ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းတစ်ရပ်ကို ငါတို့အကြား ထူထောင်ခဲ့ကြသည်—ဝေဒကို အမှန်တကယ် သိမြင်၍ ရွတ်ဆိုသင်ကြားနိုင်သူသာ ကြီးမြတ်သူဟု သတ်မှတ်ရမည်»။
भीष्म उवाच
True greatness is measured by learning and the capacity to transmit sacred knowledge (Vedic study/teaching), not by external markers like age, grey hair, wealth, or family power.
In the Shanti Parva dialogue, Bhishma instructs the king by stating a standard set by the sages: social eminence should rest on genuine learning and dharmic qualification rather than worldly status.