Shloka 89
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
संचिनोत्यशुभं कर्म कलत्रापेक्षया नर: | ततः क्लेशमवाप्रोति परत्रेह तथैव च,मनुष्य अपनी स्त्रीके लिये अशुभ कर्मका संचय करता है, फिर उसके फलरूपमें इहलोक और परलोकमें भी कष्ट उठाता है
sañcinoty aśubhaṃ karma kalatrāpekṣayā naraḥ | tataḥ kleśam avāpnoti paratreha tathaiva ca ||
ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– ယောက်ျားတစ်ယောက်သည် မယားအပေါ် ချစ်ကပ်လွန်ကဲ၍ အားကိုးတည်မှီခြင်းကြောင့် အကုသိုလ်ကံများကို စုဆောင်းတတ်သည်။ ထိုကံကြောင့်ပင် ဤလောက၌လည်းကောင်း၊ နောက်လောက၌လည်းကောင်း ဒုက္ခဝေဒနာကို ခံစားရ၏။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Attachment-driven partiality can push a person into unethical actions; such aśubha-karma inevitably yields kleśa—suffering—both in this life (iha) and after death (paratra).
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa states a moral principle: when a man acts wrongly for the sake of his wife due to dependence/attachment, he stores up sin and later experiences its painful results in both worlds.