Shloka 86
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
अहमेको न मे कक्रिन्नाहमन्यस्य कस्यचित् | न तं पश्यामि यस्याहं तन्न पश्यामि यो मम
aham eko na me kaścid nāham anyasya kasyacit | na taṃ paśyāmi yasyāhaṃ tan na paśyāmi yo mama ||
ဗျာသက မိန့်ကြားသည်—“ငါသည် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် ငါ့အပိုင်ဟူ၍ မည်သူမျှ မရှိ၊ ငါလည်း မည်သူ့အပိုင်မျှ မဟုတ်။ ငါသည် ‘ငါ့ပိုင်’ ဟု ဆိုနိုင်မည့် လူတစ်ယောက်ကို မမြင်၊ ထို့အတူ ‘ငါ့သူ’ ဟု ခေါ်နိုင်မည့် မည်သူကိုမျှလည်း မမြင်။”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches non-attachment: the sense of ‘mine’ and ‘belonging to another’ is ultimately unreliable. Recognizing one’s essential aloneness helps dissolve possessiveness and supports inner peace and ethical clarity.
Within the Śānti Parva’s instruction-oriented discourse, Vyāsa voices a reflective, renunciatory insight—framing human relationships and ownership as impermanent and urging a shift from clinging to discernment.