Shloka 79
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
जो ऐसा जानते हैं कि शरीरका नाश हो जानेपर भी अपनी मृत्यु नहीं होती है और शिष्ट पुरुषोंद्वारा पालित धर्म-मार्गपर चलनेवालोंका कभी नाश नहीं होता है, वे ही बुद्धिमान हैं। जो इन सब बातोंको सोच-विचारकर धर्मको बढ़ाता रहता है, वह विद्वान् है। जो धर्मसे गिर जाता है, वही मोहग्रस्त अथवा मूढ़ है ।।
yo evaṁ jānanti yac charīrasya nāśe ’pi ātmanaḥ mṛtyur na bhavati, śiṣṭaiḥ pālita-dharma-mārge caratāṁ ca kadācana nāśo na bhavati, te eva buddhimantaḥ. yaḥ sarvam etad vicārya dharmaṁ vardhayati sa vidvān; yaḥ dharmāt patati sa eva moha-grasto vā mūḍhaḥ. prayuktayoḥ karma-pathī sva-karmayoḥ phala-prayoktā labhate yathākṛtam; nihīna-karmā nirayaṁ prapadyate, trivisṭapaṁ gacchati dharma-pāragaḥ.
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း အတ္တ (ကိုယ်စစ်) မသေကြောင်းကို သိမြင်သူ၊ ယဉ်ကျေးသိက္ခာရှိသော သုတေသနပုဂ္ဂိုလ်တို့ ထိန်းသိမ်းထားသည့် ဓမ္မမဂ္ဂကို လိုက်နာသူတို့သည် မပျက်စီးကြောင်းကို နားလည်သူတို့သာ အမှန်တကယ် ပညာရှိများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအချက်များကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ကာ ဓမ္မကို အမြဲတမ်း တိုးပွားစေသူသည် ပညာတတ်ဖြစ်၏။ ဓမ္မမှ လွဲကျသွားသူသည် မောဟာလွှမ်းမိုးသူ—မိုက်မဲသူ ဖြစ်၏။ ကမ္မမဂ္ဂပေါ်တွင် ပြုလုပ်သည့် ကောင်းကမ္မ၊ မကောင်းကမ္မတို့၏ အကျိုးသည် ပြုသူထံသို့ ပြုသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ပြန်ရောက်လာသည်။ နိမ့်ကျသော ကမ္မကို ပြုသူသည် နရကသို့ ကျရောက်ပြီး၊ ဓမ္မကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသူသည် သုဂတိ—ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သည်။
व्यास उवाच