Shloka 47
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
न तत्र संवियुज्यते स्वकर्मभि: परस्परम् | यदेव यस्य यौतकं तदेव तत्र सो5श्ुते
na tatra saṁviyujyate svakarmabhiḥ parasparam | yadeva yasya yautakaṁ tadeva tatra so 'śnute ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်—အခြားလောက၌ သတ္တဝါတို့သည် ကိုယ့်ကံကြောင့် ရရှိလာသော ဓနကို အချင်းချင်း မျှဝေရန် မလိုအပ်ကြ။ ထိုနေရာ၌ တစ်ဦးချင်းစီသည် ကိုယ့်ပိုင်အမှန်—ကိုယ့်ကံဖြင့် ကိုယ်တိုင် ရရှိထားသမျှကိုသာ ခံစားရသည်၊ အခြားသူတို့၏ အခွင့်အရေးတောင်းဆိုမှု သို့မဟုတ် ပြန်လည်ခွဲဝေမှု မရှိ။
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches moral accountability: in the hereafter, the fruits of action are strictly personal. One cannot transfer, divide, or claim another’s karmic earnings; each experiences only what one has oneself generated.
Vyāsa is explaining a principle about the next world within the Śānti Parva’s instruction: how results of actions operate beyond this life—emphasizing that enjoyment and suffering there correspond to one’s own karma, not to shared property or mutual redistribution.