Shloka 89
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
नन्यूनं कष्टशब्दं वा विक्रमाभिहितं न च न शेषमनु कल्पेन निष्कारणमहेतुकम्
na nyūnaṃ kaṣṭaśabdaṃ vā vikramābhihitaṃ na ca | na śeṣam anu kalpena niṣkāraṇam ahetukam ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ငါ့မိန့်ခွန်းတွင် ချန်လှပ်မှုကြောင့် ဖြစ်သော ချို့ယွင်းချက် မရှိစေရ၊ ကြမ်းတမ်းခက်ခဲသော စကားလုံးများ မသုံးစေရ၊ အစဉ်အလာအစီအစဉ် မပျက်စေရ။ နားလည်ရန်အတွက် ပျောက်နေသော စကားလုံးများကို အတင်းဖြည့်ထည့်ရခြင်း သို့မဟုတ် အလွှာလိုက် အဓိပ္ပါယ်ညွှန်းခြင်းတို့ မလိုအပ်စေရ။ ထို့ပြင် အကျိုးမဲ့သော စကားလည်း မဟုတ်၊ အကြောင်းပြချက်ကင်းမဲ့သော စကားလည်း မဟုတ်စေရ»။
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma emphasizes that ethical instruction should be communicated with clarity, proper order, and justified purpose—free from omissions, harsh diction, and the need for forced interpretive additions—so that the listener receives a rational, meaningful teaching.
Within the Śānti Parva’s instructional setting, Bhīṣma frames his forthcoming counsel as carefully composed: complete, orderly, and reasoned, assuring the listener that his words are neither obscure nor purposeless.