Shloka 59
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
वर्णप्रवरमुख्यासि ब्राह्मणी क्षत्रियस्त्वहम् । नावयोरेकयोगो<स्ति मा कृथा वर्णसंकरम्
varṇapravaramukhyāsi brāhmaṇī kṣatriyastvaham | nāvayorekayogo 'sti mā kṛthā varṇasaṅkaram ||
ဗြာဟ္မဏ မိန်းကလေးများအနက် အထူးမြတ်၍ ထင်ရှားသူတို့ထဲတွင် သင်သည် အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။ သင်သည် ဗြာဟ္မဏမိန်းမ၊ ငါသည် က္ရှတ္တရိယ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ငါတို့နှစ်ဦး ပေါင်းစည်းခြင်းသည် မသင့်တော်။ «ဝဏ္ဏ-သင်္ကရ» ဟုခေါ်သော အတန်းအစားရောနှောမှု၏ အပြစ်ကို မဖြစ်စေပါနှင့်။
जनक उवाच
Educational Q&A
Janaka emphasizes restraint and adherence to dharma as he understands it: despite admiration, he refuses a cross-varṇa union, warning against the socially and ethically censured consequence termed varṇa-saṅkara.
In a dialogue within Śānti Parva, King Janaka addresses a Brahmin maiden, praising her eminence but declining union with her on the grounds that she is brāhmaṇī while he is kṣatriya, and he cautions her not to cause varṇa-saṅkara.