Shloka 46
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
अथ सत्याधिपत्ये5पि ज्ञानेनैवेह केवलम् । मुच्यन्ते सर्वपापेभ्यो देहे परमके स्थिता:
atha satyādhipatye 'pi jñānenaiva iha kevalam | mucyante sarvapāpebhyo dehe paramake sthitāḥ ||
ဇနကမင်းက ဆိုသည်– «အမှန်တရားပေါ် အခြေခံသော အာဏာပိုင်မှုကို ကိုင်စွဲထားသော်လည်း ဤလောကတွင် လွတ်မြောက်ခြင်းသည် ဉာဏ်ပညာတစ်ခုတည်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံး လူ့ကိုယ်ခန္ဓာ၌ တည်ရှိနေကြသော်လည်း သတ္တဝါတို့သည် ဉာဏ်ပညာကြောင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကြသည်»။
जनक उवाच
Educational Q&A
Liberation from moral bondage is attained primarily through jñāna (spiritual knowledge/realization). Even truthful sovereignty and righteous authority are insufficient without inner knowledge; wisdom alone is presented as the decisive liberating force.
King Janaka is speaking in a didactic context within Śānti Parva, drawing a distinction between external status (rulership, authority, even when rooted in truth) and the inner means of freedom, asserting that embodied humans are released from sin through knowledge.