Shloka 41
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
पृथ्वीनाथ! यदुवीर श्रीकृष्णने जो बातें तुम्हारे सामने कही हैं, उन्हींको मैंने उस शोकाकुल राजाको सुनाया ।।
sañjīvitaś cāpi punar vāsavānumate tadā | bhavitavyaṃ tathā tac ca na tac chakyam ato 'nyathā ||
“အို မြေပြင်၏ အရှင်၊ ယဒုသူရဲကောင်း သီရိကృష్ణက မင်းကြီးရှေ့၌ ပြောခဲ့သော စကားများကိုပင် ငါသည် ထိုဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသော ဘုရင်အား ပြန်လည် ကြားနာစေခဲ့၏။ ထို့နောက် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ထိုကလေးကိုလည်း ပြန်လည် အသက်ရှင်စေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဖြစ်လာမည့်ကံကြမ္မာသည် ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် အခြားနည်းဖြင့် ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ခဲ့။”
पर्वत उवाच
Educational Q&A
Even when extraordinary help—such as divine consent—brings a reversal like revival, the Mahābhārata emphasizes that the larger inevitability (bhavitavya) still unfolds; one should perform dharma and accept that not everything can be altered by will.
The speaker reports that, with Indra’s approval, a child was brought back to life; nevertheless, the verse concludes that what was destined happened as destined, and it was not possible to make events turn out otherwise.