Shloka 2
Śuka’s Nirveda: Vyāsa’s Admonition on Dharma, Impermanence, and ‘Imperishable Wealth’ (अक्षय-धन)
उपासीनमुपासीन: प्रणम्य शिरसा मुनिम् | पश्चादनुमतस्तेन पप्रच्छ वसुमानिदम्
upāsīnam upāsīnaḥ praṇamya śirasā munim | paścād anumatas tena papraccha vasumān idam ||
ဘိဿမက ပြောသည်။ မုနိသည် ထိုင်နေသည်ကို မြင်သော် မင်းသားလည်း ထိုင်ချလိုက်၏။ ခေါင်းငုံ့၍ မုနိအား ရိုသေကန်တော့ပြီးနောက်၊ ထိုမုနိ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိသဖြင့် ဝသုမာန်သည် အောက်ပါအတိုင်း မေးမြန်းလေ၏—ဆရာထံ ချဉ်းကပ်ရာတွင် နှိမ့်ချမှု၊ သင့်လျော်သော အကျင့်အကြံနှင့် ခွင့်တောင်းပြီးမှ မေးမြန်းရသော သီလဝိနယကို လိုက်နာလျက်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models dhārmic approach to learning: one should approach a teacher or sage with humility (praṇāma), appropriate demeanor (sitting respectfully), and only then inquire after receiving permission (anumati).
A prince named Vasumān approaches a seated sage, bows with his head, sits near him, obtains the sage’s consent, and then begins to ask a question that will be stated in the following verses.