Shloka 2
Yājñavalkya on the Unity of Sāṃkhya and Yoga and the Marks of Meditative Composure
धाम्ना धामसहस््राणि मरणान्तानि गच्छति । तिर्यग्योनिमनुष्यत्वे देवलोके तथैव च,वह पशु-पक्षी, मनुष्य तथा देवताओंकी योनियोंमें तथा एक स्थानसे सहसौरों स्थानोंमें बारंबार मरकर जाता और जन्म लेता है
dhāmnā dhāma-sahasrāṇi maraṇāntāni gacchati | tiryag-yoni-manuṣyatve deva-loke tathaiva ca ||
ဝသိဋ္ဌက မိန့်တော်မူသည်— မိမိရရှိထားသော အခြေအနေ၏ အင်အား (ဓာမန်) ကြောင့် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါသည် သေခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သော နေရာအိမ်ရာ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းရသည်။ ထို့ကြောင့် တိရစ္ဆာန်ဘဝများ၌လည်း၊ လူဘဝအနေအထားများ၌လည်း၊ ထို့အတူ နတ်လောက၌လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ သေပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားနေ၏။
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
That worldly existence is a cycle of repeated births and deaths across many realms—animal, human, and divine—driven by one’s own accumulated karmic force and disposition; therefore one should seek liberation rather than mere higher rebirth.
Vasiṣṭha is instructing about the nature of saṃsāra: the jīva migrates through countless ‘abodes’ (states of existence), each terminating in death, moving among animal, human, and heavenly worlds in accordance with its own causal momentum.