Shloka 9
Adhyāya 302: Guṇa-vicāra, Gati-bheda, and the Imperishable State
Yājñavalkya–Janaka
परमध्यात्मकुशलम ध्यात्मगतिनिश्चयम् । मैत्रावरुणिमासीनमभिवाद्य कृताउ्जलि:
paramādhyātma-kuśalam adhyātma-gati-niścayam | maitrāvaruṇim āsīnam abhivādya kṛtāñjaliḥ ||
ဘိဿမက ပြောသည်။ မိတ္တရနှင့် ဝရုဏ၏ သား ဝသိဋ္ဌသည် အတ္တဗိဇ္ဇာ (Self-knowledge) တွင် အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်၍ ဝိညာဉ်၏ အမြင့်ဆုံးလမ်းကြောင်းအပေါ် သေချာခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်၌ တည်မြဲနေသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အာသနပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ်၊ ရှေးကာလတစ်ခါတွင် ကရာလဟု ခေါ်သော ဂျနက မင်းကြီးက လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ၊ အပြစ်ရှာအငြင်းပွားမှုမပါသော နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ ယဉ်ကျေးသော အသံဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း မေးလေ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames spiritual inquiry as grounded in adhyātma (Self-knowledge) and niścaya (firm conviction). It highlights that true instruction is sought from one established in inner certainty, and that the seeker should approach with humility, reverence, and a sincere, non-contentious attitude.
Bhīṣma introduces a traditional teaching episode: King Janaka approaches the sage Vasiṣṭha (called Maitrāvaruṇi) who is seated, salutes him with joined palms, and prepares to ask a respectful question in a sweet, courteous, and non-polemical manner.