Shloka 4
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
श्रीकृष्ण उवाच अत्र ते वर्णयिष्यामि यथावृत्तं जनेश्वर । नारद: पर्वतश्चैव द्वावृषी लोकसत्तमौ
śrīkṛṣṇa uvāca | atra te varṇayiṣyāmi yathāvṛttaṃ janeśvara | nāradaḥ parvataś caiva dvāv ṛṣī lokasattamau ||
သီရိကృష్ణက ပြောသည်– «လူတို့၏ အရှင်မင်းမြတ်၊ ဤအကြောင်းကို ဖြစ်ပျက်သည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် ငါ ပြောပြမည်၊ နားထောင်လော့။ နာရဒနှင့် ပရဝတ—ဤရဟန်းနှစ်ပါးသည် လောကအားလုံးတွင် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်ကြသည်»။
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds fidelity to truth in narration (yathāvṛttam): ethical instruction should be grounded in what is accurate and witnessed, and it honors exemplary sages as authoritative conveyors of dharma.
Śrī Kṛṣṇa begins a factual account for a king, introducing Nārada and Parvata as two eminent sages who will be central to the episode he is about to recount.