Shloka 6
Śānti-parva Adhyāya 3: Karṇa’s training under Rāma Jāmadagnya and the Bhārgava restriction on the Brahmāstra
अथ कृमि: श्लेष्ममेदोमांसशोणितभोजन: । दारुणो दारुणस्पर्श: कर्णस्याभ्याशमागत:,इसी समय लार, मेदा, मांस और रक्तका आहार करनेवाला एक भयानक कीड़ा, जिसका स्पर्श (डंक मारना) बड़ा भयंकर था, कर्णके पास आया
atha kṛmiḥ śleṣma-medō-māṃsa-śoṇita-bhojanaḥ | dāruṇo dāruṇa-sparśaḥ karṇasyābhyāśam āgataḥ ||
နာရဒက ပြောသည်– ထို့နောက် ချွဲ၊ အဆီ၊ အသားနှင့် သွေးကို စားသောက်သော ပိုးတစ်ကောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၍ ထိတွေ့လျှင် အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေကာ ကာဏ္ဏ၏ အနီးသို့ လာရောက်하였다။ ဤအခိုက်အတန့်သည် အကျိုးဆက်၏ သဘောတရားကို ကြိုတင်ညွှန်းပြသည်– လျှို့ဝှက်သော ဒုက္ခနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အနာတရများသည် ယခင်က ပြုခဲ့သော ကံ၏ အသီးအပွင့်ဖြစ်ပြီး အင်အားကြီးသော စစ်သူရဲတောင်မှ ကံ၏ ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုမှ မလွတ်နိုင်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic causality: painful experiences can manifest as the ripening of past actions, reminding that power and status do not exempt one from ethical consequence.
Nārada narrates that a dreadful worm, feeding on bodily substances, approaches Karṇa; its painful touch signals an impending affliction that functions as a narrative marker of suffering tied to prior causes.