Shloka 1
Śānti-parva Adhyāya 3: Karṇa’s training under Rāma Jāmadagnya and the Bhārgava restriction on the Brahmāstra
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनुशासनपर्वमें कर्णको ब्राह्मणका शापनामक दूसरा अध्याय पूरा हुआ ॥/ २ ॥। ऑपन-माज बछ। जज: > कर्णपर्वमें भी यह प्रसंग आया है
nārada uvāca | karṇasya bāhuvīryeṇa praṇayena damena ca | tutoṣa bhṛguśārdulo guruśuśrūṣayā tathā ||
နာရဒက မိန့်တော်မူ၏—အို မင်းကြီး၊ ဘൃဂုမျိုး၏ ကျားကြီးတော် ပါရာရှုရာမသည် ကာဏ္ဏ၏ လက်မောင်းအင်အား၊ သစ္စာပါသော ချစ်ခင်လေးစားမှု၊ အာရုံထိန်းချုပ်နိုင်မှုနှင့် ဆရာကို အလေးအနက်ထား၍ ဝန်ဆောင်မှုတို့ကြောင့် အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သက်တော်မူ၏။
नारद उवाच
Educational Q&A
Excellence and access to higher knowledge are portrayed as arising from a blend of capability (bāhuvīrya) and character—loyal affection, self-restraint, and dedicated service to one’s teacher. The verse highlights ethical discipline and guru-reverence as prerequisites for receiving instruction.
Narada explains to the king that Paraśurāma became pleased with Karṇa due to Karṇa’s prowess and exemplary conduct as a disciple. This satisfaction sets the stage for Karṇa’s acquisition of powerful weapons and the later turning point involving Paraśurāma’s curse.