Shloka 4
अव्यक्त-प्रबोधः (Awakening to the Unmanifest): The 25th and 26th Principles and Eligibility for Brahma-vidyā
सुक्षेत्राच्च सुबीजाच्च पुण्यो भवति सम्भव: । अतोथ<न्यतरतो हीनादवरो नाम जायते
sukṣetrāc ca subījāc ca puṇyo bhavati sambhavaḥ | ato ’nyatarato hīnād avaro nāma jāyate ||
ပရာရှရက ပြောလေသည်— «ကောင်းမြတ်သော လယ်မြေ (အခြေခံ) နှင့် ကောင်းမြတ်သော မျိုးစေ့မှ ပေါ်ထွန်းသော မွေးဖွားမှုသည် သန့်ရှင်းမြတ်နိုး၏။ သို့သော် လယ်မြေ သို့မဟုတ် မျိုးစေ့ တစ်ဖက်ဖက် နိမ့်ပါက မွေးဖွားလာသည့်အရာကိုလည်း နိမ့်သည်ဟု ခေါ်ကြ၏»။
पराशर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the moral and qualitative outcome of birth depends on both causes: the 'field' (nurturing ground/womb/environment) and the 'seed' (generative source/lineage). Excellence in both yields a 'pure' outcome; deficiency in either tends toward an inferior result—an ethical statement about causality and responsibility in procreation and upbringing.
In Śānti Parva’s instructional setting, Parāśara delivers a didactic maxim using agricultural metaphor—field and seed—to explain how qualities are transmitted and formed, linking social and ethical outcomes to the conditions of origin.