Shloka 33
अव्यक्त-प्रबोधः (Awakening to the Unmanifest): The 25th and 26th Principles and Eligibility for Brahma-vidyā
जात्या च कर्मणा चैव दुष्ट कर्म न सेवते । जात्या दुष्टश्न यः पापं न करोति स पूरुष:
jātyā ca karmaṇā caiva duṣṭa-karma na sevate | jātyā duṣṭaś ca yo pāpaṁ na karoti sa pūruṣaḥ ||
ပရာရှရ မုနိက ပြောလေ၏— «မွေးဖွားရာနှင့် အကျင့်အကြံ နှစ်မျိုးလုံးအရ မကောင်းသောအလုပ်ကို မဆောင်ရွက်သူသည် အမှန်တကယ် တန်ဖိုးရှိသူဖြစ်၏။ မွေးဖွားရာကြောင့် မသန့်စင်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း အပြစ်ကို မကျူးလွန်သူ—ထိုသူတစ်ဦးတည်းသာ “စစ်မှန်သော လူ” ဟု ခေါ်ထိုက်၏»။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Moral worth is determined by refraining from sinful, wicked actions; even if society deems someone ‘tainted’ by birth, ethical conduct makes one truly worthy.
In Śānti Parva’s dharma-discourse, the sage Parāśara states a criterion for genuine human excellence: not birth-status but the refusal to engage in pāpa (sin) and duṣṭa-karma (wicked deeds).