Shloka 7
Vidyā–Avidyā and the Twenty-Fifth Principle
Sāṃkhya–Yoga Clarification
तब रतिकी उपासनामें लगे हुए सभी लोग भोगीको ही कृतार्थ मानकर रतिके द्वारा जो विषय-सुख प्राप्त होता है, उससे बढ़कर दूसरा कोई लाभ नहीं समझते हैं ।।
tato lobhābhibhūtātmā saṅgād vardhayate janam | puṣṭyarthaṃ caiva tasyeha janasya arthaṃ cikīrṣati ||
ထို့နောက် လောဘက စိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားသောအခါ လူတစ်ယောက်သည် ချစ်ခင်တွယ်တာမှုကြောင့် မိမိအပေါ် မူတည်နေသူများနှင့် ဆွေမျိုးဝိုင်းကို ပိုမိုတိုးချဲ့လိုလာသည်။ ထို့နောက် ထိုအိမ်ထောင်ကို ထိန်းသိမ်းပြုစုရန်အတွက် ငွေကြေးဥစ္စာကို ရှာဖွေစုဆောင်းလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကာမပျော်ရွှင်မှုကို အမြင့်ဆုံးအောင်မြင်မှုဟု ထင်မှတ်ကာ ရတိ၏ပျော်ရွှင်မှုထက် သာလွန်သော ကောင်းကျိုးမရှိဟု ယူဆသွားသည်။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Attachment to sensual pleasure breeds greed; greed then drives expansion of dependents and the compulsion to accumulate wealth for their maintenance—illustrating a self-reinforcing cycle that binds one to worldly striving rather than higher aims.
Parāśara describes a psychological progression: people who treat erotic enjoyment as the supreme good become dominated by greed; from attachment they enlarge their household, and then feel compelled to seek wealth to support and sustain that growing family circle.