Shloka 192
Adhyāya 284: Tapas as a Corrective to Household Attachment
Parāśara’s Instruction
दक्षसे ऐसा कहकर पत्नी और पार्षदोंसहित अमित पराक्रमी महादेवजी वहीं अन्तर्धान हो गये ।।
dakṣa evam uktvā patnyā pārṣadaiś ca sahito 'mita-parākramī mahādevaḥ tatraivāntarhitaḥ || dakṣa-proktaṃ stavam imaṃ kīrtayed yaḥ śṛṇoti vā | na aśubhaṃ prāpnuyāt kiñcid dīrgham āyur avāpnuyāt ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– ဒက္ခရှာအား ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် မတိုင်းတာနိုင်သော သတ္တိရှိသည့် မဟာဒေဝသည် မိဖုရားနှင့် အဖော်အပါများနှင့်တကွ ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဒက္ခရှာက ပြောဆိုခဲ့သော ဤစတုတ္ထ (စတဝ) ကို ရွတ်ဆိုသူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည် မကောင်းမှုတစ်စုံတစ်ရာ မရောက်နိုင်ဘဲ အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents a phalaśruti: reverent recitation or even hearing of a properly uttered hymn (here, Daksha’s praise) is said to ward off inauspicious outcomes and support well-being and longevity, emphasizing the ethical-religious value of devotion and attentive listening.
After speaking to Daksha, Mahadeva—accompanied by his consort and attendants—vanishes from that place. The narration then states the promised fruit of Daksha’s hymn: reciters or listeners are protected from misfortune and gain long life.