Shloka 176
Adhyāya 284: Tapas as a Corrective to Household Attachment
Parāśara’s Instruction
येषां न विद्यते संख्या प्रमाणं रूपमेव च । असंख्येयगुणा रुद्रा नमस्तेभ्यो<5स्तु नित्यश:
yeṣāṃ na vidyate saṅkhyā pramāṇaṃ rūpam eva ca | asaṅkhyeyaguṇā rudrā namas tebhyo 'stu nityaśaḥ ||
ဘီရှ္မက ကြေညာသည်—အရေအတွက် မရေတွက်နိုင်၊ အတိုင်းအတာ မသတ်မှတ်နိုင်၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်လည်း အကန့်အသတ်မရှိသော ရုဒ္ဒရများအား ငါ အစဉ်မပြတ် နမස්ကာရပြု၏။ သူတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများသည်လည်း ရေတွက်မကုန်နိုင်။ ဤကဗျာသည် မတိုင်းတာနိုင်သော ဘုရားသဘောတရားရှေ့၌ နှိမ့်ချစွာ ကိုးကွယ်ခြင်းကို ပြသကာ၊ လူ့တွက်ချက်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုကို ကျော်လွန်သော အရာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းပေါ်တွင် သီလတရားတည်မြဲကြောင်း သတိပေးသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent humility: the divine (here, the Rudras) transcends human counting, measuring, and even fixed conceptualization of form. Recognizing this limit of human grasp supports a dharmic attitude—modesty, devotion, and restraint in claims of certainty.
In the Shanti Parva’s instruction-oriented setting, Bhishma offers a stuti (praise) directed to the Rudras, expressing perpetual homage to their immeasurable nature and innumerable qualities, as part of broader spiritual-ethical discourse.