Shloka 12
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
ववौ सुख: शिवो वायुर्नानागन्धवह: शुचि: । सर्वर्तुकुसुमोपेता: पुष्पवन्तो टद्रुमास्तथा
vavau sukhaḥ śivo vāyur nānāgandhavahaḥ śuciḥ | sarvartukusumopetāḥ puṣpavanto tad-drumās tathā ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– သန့်ရှင်း၍ နူးညံ့ကောင်းမွန်သည့် မင်္ဂလာလေသည် အမြဲတမ်း တိုက်ခတ်နေပြီး အနံ့မျိုးစုံကို သယ်ဆောင်လာ၏။ ရာသီအားလုံး၏ ပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ပန်းပွင့်ပြည့်နှက်သည့် သစ်ပင်များက ထိုမြင့်မားသော တောင်ထိပ်၏ အလှကို တိုးပွားစေ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses a serene, fragrant, and seasonally blossoming landscape to signal auspiciousness and purity—an ethical atmosphere conducive to śānti (inner calm), reflection, and dharmic instruction.
Bhīṣma is describing the setting: a lofty place where a pure, pleasant breeze carries many fragrances and flowering trees—bearing blossoms of all seasons—beautify the summit.