Shloka 51
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
ब्रह्मोवाच इयं वृत्रादनुप्राप्ता पुरुहृतं महाभया । ब्रह्मवध्या चतुर्थाशमस्या यूय॑ प्रतीच्छत
brahmovāca iyaṃ vṛtrād anuprāptā puruhṛtaṃ mahābhayā | brahmavadhyā caturthāṃśam asyā yūyaṃ pratīcchata ||
ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ဝೃತ್ರကို သတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ‘ဗြဟ္မဏသတ်မှု’ (brahmahatyā) ၏ အလွန်ဆိုးရွားသည့် အပြစ်ဘေးသည် များစွာကို သတ်ဖြတ်သူ အိန္ဒြာထံ ရောက်လာပြီ။ ထိုအပြစ်ဘေးမှ လေးပုံတစ်ပုံကို သင်တို့ လက်ခံယူကြလော့။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a deed done in a larger cosmic or political necessity can carry moral residue; the text frames brahmahatyā as a grave ethical taint that must be acknowledged and ritually/morally apportioned and resolved, rather than denied.
Brahmā explains that the terrifying brahmahatyā incurred through Vṛtra’s killing has come upon Indra, and he instructs a group addressed as ‘you all’ to accept one quarter of that burden—introducing the motif of distributing the consequences of a great transgression.