Shloka 12
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
ब्रह्मवध्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा । करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिड्ूला
brahmavadhyā mahāghorā raudrā lokabhayāvahā | karāladāśanā bhīmā vikṛtā kṛṣṇapiṇḍūlā ||
ဘီရှ္မက ပြော၏— «ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း၏ အပြစ် (Brahmahatyā) သည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ လောကတစ်လောကလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။ ၎င်းသည် မကောင်းဆိုးဝါးသဖွယ် ကြီးမား၍ ကြောက်လန့်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာကာ၊ ပါးစပ်ဟာဟာဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော သွားများကို ထုတ်ပြ၍ ကိုယ်ရုပ်ကလည်း ပုံပျက်ယွင်းကာ အမဲရောင်နှင့် ဖောင်းအုံနေသကဲ့သို့ မြင်ရသည်—သန့်ရှင်းမြတ်စွာကို ထိခိုက်စေသည့်အခါ ဓမ္မကို မည်မျှပြင်းထန်စွာ ချိုးဖောက်သနည်းဟု သတိပေးသည့် ရုပ်ပုံတစ်ခုဖြစ်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the extreme gravity of brahma-vadha (Brahmin-slaying) in dharma discourse, portraying it as a terrifying force to emphasize that harming the sacred and learned order is a profound ethical rupture with far-reaching consequences.
Bhīṣma, in his instruction during the Śānti Parva, describes the guilt of Brahmin-slaying in vivid, personified imagery—monstrous, fear-inducing, and deformed—so the listener grasps the moral horror and the need for restraint and expiation.