Shloka 5
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
अश्मोवाच उत्पन्नमिममात्मानं नरस्यानन्तरं ततः । तानि तान्यनुवर्तन्ते दु:खानि च सुखानि च,अश्माने कहा--राजन्! मनुष्यका यह शरीर जब जन्म ग्रहण करता है, तब उसके साथ ही सुख और दुःख भी उसके पीछे लग जाते हैं
aśmovāca utpannam imam ātmānaṁ narasyānantaraṁ tataḥ | tāni tāny anuvartante duḥkhāni ca sukhāni ca ||
အရှ္မ က ပြောသည်– «အို မင်းကြီး! လူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာရှိ အတ္တသည် မွေးဖွားလာသည့်အခါ၊ ထိုနောက်ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့သည် အလှည့်ကျ အနီးကပ်လိုက်ပါလာ၍ ကိုယ်ခန္ဓာဘဝ၏ အဖော်အဖြစ် ကပ်လျက်နေကြသည်»။
जनक उवाच
Educational Q&A
Embodied existence inevitably brings alternating experiences of pleasure and pain; recognizing their inevitability supports steadiness, restraint, and detachment rather than being driven by either.
In a didactic exchange addressed to a king, the speaker Aśma states a general truth about human life: from the moment of birth, happiness and suffering accompany a person, arriving in succession.