Shloka 24
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
सन्ति पुत्रा: सुबहवो दरिद्राणामनिच्छताम् । नास्ति पुत्र: समृद्धानां विचित्र विधिचेष्टितम्
santi putrāḥ subahavo daridrāṇām anicchatām | nāsti putraḥ samṛddhānāṃ vicitra-vidhi-ceṣṭitam ||
ဇနကမင်းက ဆိုသည်—ကံကြမ္မာသည် လောကီအကျိုးအမြတ်တို့ကို မမျှော်လင့်သလို ထူးဆန်းစွာ ခွဲဝေတတ်၏။ ဆင်းရဲသူတို့ထဲတွင် သားသမီးကို မလိုလားသူပင် သားများစွာ ရရှိတတ်ကြသော်လည်း၊ ချမ်းသာသူတို့ထဲတွင် အချို့က သားတစ်ယောက်တောင် မရနိုင်ကြ။ ထို့ကြောင့် ကမ္မဓာတုကို စီမံခန့်ခွဲသော အမိန့်တော်ရှင်၏ လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန်ထူးဆန်း၏—အပြင်ပန်းချမ်းသာမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ကုသိုလ်သတ္တိ သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှုကို မတိုင်းတာသင့်ဟု သတိပေးသည်။
जनक उवाच
Educational Q&A
Worldly outcomes such as wealth and progeny do not reliably correspond to desire, effort, or even apparent merit; destiny operates in complex ways. The verse encourages humility, non-judgment, and a measure of detachment from external markers of success.
King Janaka is reflecting on the unpredictability of human fortunes. He points to a social observation—poor people may have many children despite not seeking them, while some rich people remain without a son—to illustrate the mysterious workings of fate (vidhi).