Shloka 7
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
पुत्र बवाच एवमभ्याहते लोके सर्वतः परिवारिते । अमोघासु पतन्तीषु कि धीर इव भाषसे
putra uvāca—evam abhyāhate loke sarvataḥ parivārite | amoghāsu patantīṣu kiṁ dhīra iva bhāṣase ||
သားက မေးသည်– «အဖေ၊ ဒီလောကဟာ အလွန်အမင်း ထိုးနှက်ခံထားရပြီး အရပ်ရပ်က ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့ထားသလို ထင်ရပါတယ်။ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာတဲ့ အင်အားတွေကလည်း မနားမနေ ကျွန်တော်တို့ပေါ်ကို ကျရောက်နေပါတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမှာ အဖေက တည်ငြိမ်တဲ့သူလို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြောနိုင်တာလဲ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral-psychological problem: when the world is inevitably afflicted and pressures keep descending, how can a wise person remain dhīra—steady and composed? It sets up the teaching that true firmness is not denial of suffering but a disciplined response grounded in understanding of life’s inevitabilities.
A son questions his father’s calm speech. Observing that the world is battered and surrounded by unavoidable hardships, he asks how the father can still speak like a self-possessed, courageous man—prompting an ensuing instruction on endurance, wisdom, and right conduct amid adversity.