Shloka 36
Jvarotpatti — The Origin and Distribution of Jvara
Fever
न हायं कस्यचित् कक्षिन्नास्य कश्नन विद्यते | भवत्येको हायं नित्यं शरीरे सुखदुः:खभाक्
na hāyaṁ kasyacit kaścin nāsya kaścan na vidyate | bhavaty eko hy ayaṁ nityaṁ śarīre sukha-duḥkha-bhāk ||
အသီတက ပြောသည်—“ဤအတ္တသည် အမှန်တကယ် မည်သူ့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမျှ မဟုတ်သကဲ့သို့၊ အခြားသူတစ်ဦးဦးလည်း ၎င်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်။ အမှန်အားဖြင့် ၎င်းသည် အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း နေထိုင်ကာ ၎င်းကို ‘ငါ့ဟာ’ ဟု ယူဆသဖြင့်သာ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် နာကျင်မှုတို့၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာသည်။”
असित उवाच
Educational Q&A
The self is intrinsically solitary and unowned; suffering arises when it identifies with the body and develops possessiveness (‘mine’), thereby becoming an experiencer of pleasure and pain.
In a didactic discourse in Śānti Parva, the sage Asita instructs about the nature of the self and the roots of bondage, emphasizing detachment from bodily identification as an ethical-spiritual remedy for grief and suffering.