Shloka 126
Adhyāya 272: Vṛtrasya Dharmiṣṭhatā, Indrasya Mohaḥ, Vasiṣṭha-upadeśaḥ
Vṛtra’s dharmic stature; Indra’s disorientation; Vasiṣṭha’s counsel
कुशलेनैव धर्मेण गतिमिष्टां प्रपद्यते । इस प्रकार मनुष्य पापात्मा हो जाता है। अब धर्मात्माके विषयमें मुझसे सुनो। वह जिस प्रकार परहित-साधक कल्याणकारी धर्मका आचरण करता है
kuśalenaiva dharmeṇa gatim iṣṭāṃ prapadyate |
ဘိဿမက ပြောသည်။ “ကောင်းမွန်၍ ကျွမ်းကျင်သည့်နည်းဖြင့် ဓမ္မကို လေ့ကျင့်ကျင့်သုံးခြင်းတစ်ခုတည်းကြောင့် လူသည် မိမိလိုလားသည့် အဆုံးအဖြတ်သို့ ရောက်နိုင်သည်။ အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အပြုအမူကြောင့် အပြစ်သားဖြစ်သွားသူနှင့် တရားသမားကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင်—အခြားသူတို့၏ အကျိုးအတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်စေသော ဓမ္မကို လိုက်နာသကဲ့သို့ ကောင်းကျိုး၏ အစုရှယ်ယာကိုလည်း ရရှိလာသည်။ ထိုကာကွယ်ပေးသော ဓမ္မ၏ အာနိသင်ကြောင့်ပင် လိုလားသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Wholesome, welfare-promoting dharma is itself the effective means to attain one’s desired end; ethical conduct is presented as causally powerful, bringing well-being and the wished-for destiny.
In the Shanti Parva’s instruction on righteous living, Bhishma continues advising Yudhishthira by contrasting sinful tendencies with the dharmatman: the one who practices beneficial dharma for others’ good gains welfare and reaches the intended goal through dharma’s protective power.