Shloka 5
तृष्णाक्षय-उपदेशः
Instruction on the Cessation of Craving
उन्हें वे सनातन लोक प्राप्त होते हैं, जहाँ शोक और दुःखका सर्वथा अभाव है तथा जहाँ रजोगुण (काम-क्रोध आदि) का दर्शन नहीं होता। उस परम गतिको पाकर उन्हें गाहस्थ्य-आश्रममें रहने और यहाँके धर्मोके पालन करनेकी क्या आवश्यकता रह जाती है? ।।
syūmarśmir uvāca | yady eṣā paramā kāṣṭhā yady eṣā paramā gatiḥ | gṛhasthān vyapāśritya nāśramo 'nyaḥ pravartate ||
Syūmarśmi က ပြောသည်—ဤအရာသည် အမြင့်ဆုံးအဆုံးသတ်၊ အထွတ်အထိပ်သော ဂတိဖြစ်၍ ဉာဏ်ဖြင့် ပရမဗြဟ္မ၌ တည်နေခြင်းသာ အမြင့်ဆုံးပုရုသာဓန ဖြစ်လျှင်၊ အိမ်ထောင်ရှင်အာśရမ (gṛhastha) ၏ အရေးပါမှုသည် ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။ အိမ်ထောင်ရှင်တို့၏ အထောက်အပံ့ကို မမှီခိုလျှင် အခြားအာśရမ မည်သည့်တစ်ခုမျှ မပြည့်စုံစွာ လည်ပတ်နိုင်၊ မတည်တံ့နိုင်ကြ; အခြားအာśရမတို့သည် gṛhastha ပေးသော ထောက်ပံ့မှုကို အခြေခံ၍သာ ရပ်တည်ကြသည်။
कपिल उवाच
Educational Q&A
Even if liberation through knowledge is the highest aim, the gṛhastha-āśrama remains foundational because the other āśramas depend on householders for material and social support, enabling disciplined life and spiritual pursuit.
In a dialogue context within Śānti Parva, Syūmarśmi responds to the claim that the supreme goal is attained by knowledge and abiding in Brahman, arguing that this does not diminish householders; rather, it highlights their indispensable role in sustaining the entire āśrama order.