Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
आज्येन पयसा दध्ना पूर्णाहुत्या विशेषतः । वालै: शुड्रेण पादेन सम्भरत्येव गौर्मखम्
ājyena payasā dadhnā pūrṇāhutyā viśeṣataḥ | vālaiḥ śuḍreṇa pādena sambharatyeva gaur makham ||
တူလာဓာရက ပြောသည်– «ယဇ్ఞသည် ဂhee၊ နို့၊ ဒဟိ နှင့် အထူးသဖြင့် ပူရ္ဏာဟုတိ (အပြည့်အဝ နောက်ဆုံးအဟုတိ) ဖြင့် ပြီးစီး၏။ သဒ္ဓါရှိသော်လည်း မတတ်နိုင်သူတို့အတွက်မူ နွားတစ်ကောင်ကပင် ယဇ్ఞကို ပြီးစီးစေသည်—အမြီးမွှေးထိတွေ့မှု၊ ချိုမှ စီးသောရေ၊ ခြေထောက်မှ ထလာသော ဖုန်မှုန့်တို့ဖြင့်။ ထို့ကြောင့် အကျင့်ပြသမှုမဟုတ်ဘဲ သဒ္ဓါစိတ်ရင်းကသာ အဟုတိကို အကျိုးရှိစေသည်»။
तुलाधार उवाच