Shloka 25
कपिल–स्यूमरश्मि संवादः
Kapila and Syūmaraśmi on Renunciation, Householder Support, and Epistemic Authority
यस्मादुद्विजते विद्वन् सर्वलोको वृकादिव | क्रोशतस्तीरमासाद्य यथा सर्वे जलेचरा:
yasmād udvijate vidvan sarvaloko vṛkād iva | krośatas tīram āsādya yathā sarve jalecarāḥ ||
အို ပညာရှိရေ၊ မည်သူကြောင့် လောကတစ်လောကလုံးသည် ဝံပုလွေကို ကြောက်သကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ကာ နောက်ဆုတ်သွားသနည်း—ရေထဲနေသတ္တဝါအားလုံးသည် အော်သံတစ်ချက်ကြားလျှင် ထိတ်လန့်ကာ ကမ်းခြေသို့ အပြေးအလွှား ရောက်သကဲ့သို့ပင်။
तुलाधार उवाच
Educational Q&A
One should not become a cause of fear to others; inducing dread in living beings is a moral fault. The verse uses vivid similes to stress that a harmful person makes the world shrink away, so dharma favors harmlessness and reassurance.
Tulādhāra addresses a learned interlocutor and illustrates how beings instinctively flee from danger: people recoil from a wolf, and aquatic creatures rush to the bank when they hear alarming cries. The imagery supports his ethical instruction about avoiding conduct that terrifies others.