Shloka 38
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
मृत्योर्ये ते व्याधय श्चाश्रुपाता मनुष्याणां रुज्यते यैः शरीरम् | सर्वेषां वै प्राणिनां प्राणनान्ते तस्माच्छोक॑ मा कृथा बुद्धय बुद्धया
mṛtyor ye te vyādhayaś cāśrupātā manuṣyāṇāṁ rujyate yaiḥ śarīram | sarveṣāṁ vai prāṇināṁ prāṇanānte tasmāc chokaṁ mā kṛthā budhya budhyā ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «မရဏာရောက်လာချိန် ပထမဦးဆုံးကျသွားသော မျက်ရည်စက်များသည် ဖျားနာမှုများ—ဖျားခြင်းစသည်တို့—အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို နာကျင်စေသည်။ သက်ရှိအပေါင်းတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အသက်ရှုသက်တမ်း ပြည့်ဆုံးသည့်အခါ မရဏာသည် မလွဲမသွေ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၊ သင်၏သားအတွက် မဝမ်းနည်းပါနှင့်; ဤအကြောင်းကို သေချာသော ပညာဖြင့် နားလည်ပါ»။
पितामह उवाच
Educational Q&A
Grief should be restrained through discernment: death is inevitable and comes to all beings only when their allotted lifespan ends; understanding this reduces attachment-driven sorrow.
Bhīṣma instructs and consoles a grieving king, explaining the universality of death and the origin of bodily afflictions, urging him not to mourn his son but to reflect wisely.