Shloka 2
Dharma-Pramāṇa-Vicāra: The Elusiveness of Dharma and the Limits of Rule-Lists
यथा मरीच्य: सहिताश्षरन्ति सर्वत्र तिष्ठन्ति च दृश्यमाना: । देहैविमुक्तानि चरन्ति लोकां- स्तथैव सत्त्वान्यतिमानुषाणि
yathā marīcyaḥ sahitāḥ śaranti sarvatra tiṣṭhanti ca dṛśyamānāḥ | dehair vimuktāni caranti lokāṁs tathaiva sattvāny atimānuṣāṇi ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်—«နေ၏ ရောင်ခြည်တို့သည် အချင်းချင်း ဆက်စပ်လျက်ပင် အရပ်ရပ်သို့ စီးဆင်းကာ နေရာတိုင်းတွင် မြင်ရသကဲ့သို့—လှုပ်ရှားသကဲ့သို့လည်း ထင်ရပြီး တည်နေသကဲ့သို့လည်း ထင်ရသည်—ထိုနည်းတူပင် ကိုယ်ခန္ဓာမှ လွတ်မြောက်သော လူထက်လွန်သတ္တဝါတို့သည် လောကအပေါင်းတို့ကို လှည့်လည်သွားလာကြ၏။ ဤအရာသည် ဉာဏ်မျက်စိဖြင့်သာ သိမြင်နိုင်သည်။»
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that certain beings, once freed from the gross body, can move through multiple realms; this subtle truth is apprehended not by ordinary sense-perception but by jñāna (spiritual insight).
Vyāsa is explaining an unseen metaphysical process using a visible analogy: as sunbeams are perceived everywhere while continuously streaming, so liberated-from-body beings can traverse the worlds—knowable only through the perspective of knowledge.