Shloka 29
Śaṅkha–Likhita Upākhyāna: Daṇḍa, Confession, and the Purification of Kingship (शङ्ख-लिखितोपाख्यानम्)
रष्ट्र रक्षन् बुद्धिपूर्व नयेन संत्यक्तात्मा यज्ञशीलो महात्मा । सर्वाल्लोंकान् व्याप्य कीर्त्या मनस्वी वाजिग्रीवो मोदते देवलोके
vaiśampāyana uvāca |
rāṣṭraṁ rakṣan buddhipūrvaṁ nayena saṁtyaktātmā yajñaśīlo mahātmā |
sarvāṁl lokān vyāpya kīrtyā manasvī vājigrīvo modate devaloke ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ ကြိုတင်စဉ်းစားမှုနှင့် မှန်ကန်သော နိုင်ငံရေးနည်းလမ်းတို့ဖြင့် နိုင်ငံကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် သဘာဝဖြစ်သည့် မဟာသတ္တဝါသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်하였다။ စိတ်ဓာတ်မြင့်မားသော ဝာဇိဂရီဝသည် ကမ္ဘာလောကအနှံ့ ဂုဏ်သတင်းကို ပျံ့နှံ့စေပြီး ယခု နတ်ဘုံ၌ ပျော်ရွှင်နေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler’s dharma is to protect the realm through thoughtful policy (naya) and ethical governance, while cultivating sacrificial virtue (yajña). Such disciplined kingship yields enduring fame and auspicious posthumous destiny.
Vaiśampāyana describes a noble king named Vājigrīva: he governed wisely, performed sacrifices as a steady practice, then departed from his body; his renown spread everywhere, and he is said to be enjoying happiness in Devaloka.