Shloka 18
भिक्षुलक्षणम्—एकचर्याः, अहिंसा, कैवल्याश्रमः
Marks of the Mendicant: Solitary Wandering, Non-Injury, and the Kaivalya-Discipline
वेदज्ञानि द्वयान्याहु: प्रवक्तूणीतराणि च । प्रवक्तृणि विशिष्टानि सर्वधर्मोपधारणात्
vedajñānī dvayāny āhuḥ pravaktṝṇy itarāṇi ca | pravaktṝṇi viśiṣṭāni sarvadharmopadhāraṇāt ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်— «ဝေဒကို သိသူတို့လည်း နှစ်မျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်—သင်ကြားဟောပြောသူနှင့် မဟောပြောသူ။ ထိုတို့အနက် ဟောပြောသင်ကြားသူတို့သည် မြင့်မြတ်ကြ၏၊ အကြောင်းမူကား ဝေဒတွင် ဆိုထားသော ဓမ္မအပေါင်းကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းထားသူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်»။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vedic learning is not merely private knowledge; the one who can expound and transmit it is considered superior because teaching requires embodying and sustaining the full ethical and ritual framework (sarva-dharma) that the Veda enjoins.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Vyāsa classifies Veda-knowers into two groups—expounders and non-expounders—and argues for the higher standing of the expounder, emphasizing the social and ethical responsibility of preserving dharma through instruction.