Shloka 15
भिक्षुलक्षणम्—एकचर्याः, अहिंसा, कैवल्याश्रमः
Marks of the Mendicant: Solitary Wandering, Non-Injury, and the Kaivalya-Discipline
पार्थिवानि द्वयान्याहुर्मध्यमान्यधमानि तु । मध्यमानि विशिष्टानि जातिधर्मोपधारणात्
pārthivāni dvayāny āhur madhyamāny adhamāni tu | madhyamāni viśiṣṭāni jātidharmopadhāraṇāt ||
ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– လူသားတို့အတွင်း၌ အကြမ်းဖျဉ်းအားဖြင့် နှစ်မျိုးဟု ဆိုကြသည်—အလယ်အလတ် (သင့်တော်သော) အမျိုးနှင့် နိမ့်ကျသော အမျိုး။ အလယ်အလတ်တို့ကို နိမ့်ကျသူတို့ထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်မှာ မိမိ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အသိုင်းအဝိုင်းအလိုက် သင့်တော်သော တာဝန်ဓမ္မ (jāti-dharma) ကို ထိန်းသိမ်းလိုက်နာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Human beings are ethically distinguished by conduct: those who uphold the duties and norms appropriate to their station (jāti-dharma) are ‘madhyama’ and are considered superior to those who neglect such obligations and become ‘adhama’.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa offers a moral classification of people, contrasting the ‘middling/proper’ with the ‘base,’ and grounds the distinction in adherence to prescribed dharma.