Shloka 15
Gṛhastha-vṛtti and Niyama: Models of Householder Livelihood and Discipline (गृहस्थवृत्ति-नियमाः)
निमेषोन्मेषफेनेन अहोरात्रजलेन च । कामग्राहेण घोरेण वेदयज्ञप्लवेन च
vyāsa uvāca | nimeṣonmeṣaphenena ahorātrajalenaca | kāmagrāheṇa ghoreṇa vedayajñaplavena ca ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– ကာလသည် မဟာမြစ်အဖြစ် စီးဆင်းလျက်ရှိ၏။ ၎င်း၏ဖ泡သည် မျက်စိပိတ်ဖွင့်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏စီးကြောင်းသည် နေ့နှင့်ည၏ စီးဆင်းမှုဖြစ်၏။ ထိုအတွင်း၌ ကာမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မိကျောင်းက ပုန်းကွယ်နေပြီး၊ ဝေဒနှင့် ယဇ်ပူဇော်ရေးတို့သည် ကူးရန် ကျပ်တင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Life is irresistibly carried forward by Time; desire is a peril that drags beings down, while Vedic wisdom and disciplined righteous practice (yajña as duty/offering) function as a ‘raft’—a means to cross the dangerous current toward liberation-oriented ends.
Vyāsa delivers an allegorical description: Time is imagined as a mighty river whose foam is the rapid succession of moments (blinks), whose water is day and night, and within which desire lurks like a crocodile; the Vedas and sacrifices are presented as the boat/raft enabling beings to navigate this flow.