Shloka 4
कर्मविद्या-भेदः
Karma–Vidyā Distinction: Paths of Bondage and Release
ततः प्रलीने सर्वस्मिन् स्थावरे जड़मे तथा । निर्वक्षा निस्तृणा भूमिर्दृश्यते कूर्मपृष्ठठत्
tataḥ pralīne sarvasmin sthāvare jaḍame tathā | nirvṛkṣā nistṛṇā bhūmir dṛśyate kūrmapṛṣṭhavat ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်—အရာအားလုံး ပျက်လဲသွားပြီးနောက်၊ မလှုပ်ရှားသောအရာများနှင့် အဇဉ်အမြဲတည်တံ့သကဲ့သို့ ထင်ရသော အဇဉ်အမြဲမဟုတ်သည့် အဇဉ်အမြဲမဟုတ်သည့် အဇဉ်အမြဲမဟုတ်သည့် အရာများပါဝင်၍၊ သစ်ပင်မရှိ မြက်မရှိသော မြေပြင်သည် လိပ်၏ကျောပြင်ကဲ့သို့ မြင်ရသည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse underscores impermanence: even the earth’s living cover—trees and grass—can vanish at dissolution. Ethically, it supports detachment and humility, reminding the listener not to cling to worldly forms as permanent.
Vyāsa describes a stage of pralaya (cosmic withdrawal) in which all beings and the stationary world have merged back, leaving the earth barren and smooth-looking, compared to a tortoise’s back.