Shloka 35
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
त्रेतायां संहता वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा । संरोधादायुषस्त्वेते भ्रश्यन्ते द्वापरे युगे
tretāyāṃ saṃhatā vedā yajñā varṇāśramās tathā | saṃrodhād āyuṣas tv ete bhraśyante dvāpare yuge ||
ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– တ్రေတာယုဂ၌ ဝေဒများသည် မခွဲမပြား တစ်စုတစ်စည်းတည်း ထိန်းသိမ်းထားကြပြီး၊ ယဇ္ဉပူဇာများနှင့် ဝဏ္ဏ-အာရှရမ ဓမ္မစည်းကမ်းများလည်း စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဒွာပရယုဂ၌ လူ့အသက်တာ ကန့်သတ်တိုတောင်းလာသဖြင့် ထိုအဖွဲ့အစည်းများ ကျဆင်းလာကာ—လူတို့သည် ဝေဒ၊ ယဇ္ဉနှင့် ဝဏ္ဏ-အာရှရမ၏ တာဝန်များမှ တဖြည်းဖြည်း လွဲချော်လာကြသည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
As the yugas progress, human capacity—especially lifespan and steadiness—diminishes, and with it the ability to preserve Vedic learning, sacrificial discipline, and varṇāśrama duties; dharma declines not merely by doctrine but by weakened human endurance and commitment.
Vyāsa is explaining a yuga-based account of social and religious change: in Tretā, Vedic and ritual order is stable and well-observed; by Dvāpara, due to curtailed lifespan, people lose vigor for sustained observance, and established institutions begin to erode.