Shloka 30
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
दानाध्ययनयज्ञेज्यापितृदैवतपूजनम् । गुरूणामतिथीनां च तेषां सत्यमवर्तत
dānādhyayana-yajñejyā-pitṛ-daivata-pūjanam | gurūṇām atithīnāṁ ca teṣāṁ satyam avartata ||
သက္ကရာ မိန့်တော်မူသည်– «သူတို့အကြား၌ ပေးကမ်းခြင်း၊ သာသနာဗေဒကို လေ့လာခြင်း၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတို့သည် တည်မြဲခဲ့၏။ သူတို့သည် နတ်တို့နှင့် ပိတೃတို့ကို ပူဇော်ကာ ဆရာတို့နှင့် ဧည့်သည်တို့ကို ဂုဏ်ပြုကြ၏။ ထို့ပြင် သစ္စာတရားသည် သူတို့၏ အကျင့်အကြံ၌ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ခဲ့၏»။
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse presents a dharmic ideal: a society is sustained by charity, disciplined learning, sacrificial worship, reverence to gods and ancestors, honoring teachers and guests, and steadfast truthfulness.
Indra (Śakra) describes the earlier conduct of a community (contextually, the daityas/asuras in a former time): they followed Vedic duties—giving, study, sacrifice, worship, hospitality—and truth prevailed among them.