Shloka 15
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
नक्षत्रकल्पाभरणां तां मौक्तिकसमस्रजम् । श्रियं ददृशतु: पद्मां साक्षात् पदच्मदलस्थिताम्
nakṣatrakalpābharaṇāṃ tāṃ mauktikasamasrajam | śriyaṃ dadṛśatuḥ padmāṃ sākṣāt padacmadalasthitām ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– “ထိုနေရာ၌ သူတို့နှစ်ဦးသည် သီရိကိုယ်တိုင်—ပဒ္မာဟု ခေါ်သော လက္ခမီ၏ မြင်သာသော ရုပ်သဏ္ဌာန်—ကို ကြာပွင့်ရွက်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်ကြ၏။ သူမ၏ အလှဆင်ပစ္စည်းများသည် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပပြီး၊ ပုလဲကဲ့သို့ ရတနာလည်ဆွဲများက သူမ၏ လည်ပင်းအလှကို ပိုမိုတင့်တယ်စေ၏။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents Śrī (Lakṣmī) as a living principle of auspicious prosperity: true ‘śrī’ is not merely material gain but a divine order and radiance that aligns with dharma, purity, and rightful conduct.
Two observers (implied by ‘dadṛśatuḥ’, ‘the two saw’) witness a theophany: Lakṣmī, called Padmā, appears seated on a lotus-petal, adorned with star-like ornaments and pearl-like necklaces, emphasizing her celestial splendour.