Shloka 10
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
पूर्ववृत्तव्यपेतानि कथयन्तौ समाहितौ । अथ भास्करसमुद्यन्तं रश्मिजालपुरस्कृतम्
pūrvavṛttavyapetāni kathayantau samāhitau | atha bhāskarasamudyantaṃ raśmijālapuraskṛtam ||
ဘိဿမက ပြောသည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်လျက်၊ အတိတ်ကိစ္စများကို ချန်ထားကာ ဆွေးနွေးမှုကို ဆက်လက်ပြုကြ하였다။ ထိုအခါ နေရောင်ခြည်ကွန်ယက်ကြီးကို ရှေ့တန်းတင်လျက် နေမင်းသည် ထွက်ပေါ်လာ၍ သူတို့၏ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုတွင် အခန်းသစ်တစ်ခန်းကို အမှတ်အသားပြု하였다။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined conversation: setting aside distracting past matters (pūrvavṛttavyapetāni) and remaining mentally collected (samāhitau). Ethically, it models how dharma-inquiry proceeds best through focus, restraint, and a forward-looking mind.
Two speakers continue their discussion in a calm, attentive state, deliberately leaving earlier events aside. As they speak, dawn arrives—the Sun rises with its rays—signaling a transition in time and the continuation of the instruction under a new day.