Shloka 89
ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
सवज़मुद्यतं बाहुं दृष्टवा पाशांश्व वारुणान्
savajram udyataṃ bāhuṃ dṛṣṭvā pāśāṃś ca vāruṇān | daityarāja! mama bāhuṃ vajra-varuṇapāśa-sahitam ūrdhvaṃ kṛtvā hantum icchayāgatāyā mṛtyor api hṛdayaṃ kampate; punaḥ kaḥ sa anyaḥ yasya buddhir na vyathate | tava buddhis tattva-jñāna-yuktā sthirā ca; tasmāt sā kṣaṇam api na vicalati ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ဒೈတျာတို့၏ ဘုရင်အို! ငါ့လက်မောင်းကို မိုးကြိုးလက်နက် (ဝဇ္ရ) နှင့် ဝရုဏ၏ ကြိုးပတ် (ပာရှ) တို့ကို ကိုင်လျက် အပေါ်သို့ မြှောက်ထားသည်ကို မြင်လျှင် သတ်လိုစိတ်ဖြင့် လာသော မရဏတောင်မှ နှလုံးတုန်လှုပ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားဘယ်သူက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် သင်၏ ဉာဏ်သည် တတ္တဝကို သိမြင်၍ တည်ငြိမ်သဖြင့် တစ်ခဏမျှ မယိမ်းယိုင်။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True steadiness comes from tattva-jñāna—clear knowledge of reality. External threats that shake ordinary minds need not disturb one whose intellect is disciplined and rooted in truth.
Bhishma addresses a Daitya-king, describing the terrifying power of his raised arm armed with vajra and Varuṇa’s nooses—so formidable that even personified Death would tremble—then praises the Daitya-king for remaining unshaken due to his stable, truth-knowing intellect.