Shloka 13
ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
दूष्टवा तमविकारस्थं तिष्ठन्तं निर्भयं बलिम् | अधिरूवढो द्विपश्रेष्ठमित्युवाच शतक्रतु:,उन्हें निर्भय और निर्विकार होकर खड़ा देख श्रेष्ठ गजराजपर चढ़े हुए शतक्रतु इन्द्रने उनसे इस प्रकार कहा--
dṛṣṭvā tam avikārasthaṁ tiṣṭhantaṁ nirbhayaṁ balim | adhirūḍho dvipaśreṣṭham ity uvāca śatakratuḥ ||
ဘိဿမက ပြောသည်— ဘလိသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ၊ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အကောင်းဆုံး ဆင်တော်ပေါ် စီးနင်းထားသော သတကရတု (အိန္ဒြ) သည် သူ့အား ဤစကားများဖြင့် မိန့်ကြား하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် အာဏာရှင်ဘုရင်မှုနှင့် မလှုပ်မရှားသော သမာဓိတည်ကြည်မှုတို့ကြားရှိ သီလဆိုင်ရာ တင်းမာမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်— ဘလိ၏ တည်ငြိမ်မှုသည် အတွင်းစိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းကို ပြသပြီး၊ အိန္ဒြ၏ ချဉ်းကပ်မှုသည် ကောင်းကင်အာဏာက မလျော့မရဲ သီလတရားရှိသူကို ရင်ဆိုင်လာခြင်းကို ပြသသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds inner steadiness as an ethical strength: Bali’s fearlessness and unperturbed mind suggest self-mastery and principled resolve, even when confronted by higher power. It implies that true dignity in dharma is shown by composure and firmness, not by outward dominance.
Bhīṣma narrates a moment where Indra (Śatakratu), riding the best of elephants, sees Bali standing fearless and unmoved, and then begins to speak to him. The verse sets the stage for a consequential dialogue between a celestial ruler and a steadfast king.